เหตุที่พระบรมธาตุมีจำนวนมาก

    อธิบายได้ว่า พระธรรมธาตุ อันเกิดจากพุทธานุภาพที่มีต่อสิ่งอื่น(มิใช่ร่างกายของพุทธองค์) เมื่อพระพุทธองค์เสด็จเข้าสู่ปรินิพพานแล้ว สรรพสิ่งทั้งหลายที่เคยปฎิสัมพันธ์โดยตรงกับปราณของพระพุทธองค์  ก็จะทยอยกลายเป็นพระธาตุไปตามลำดับความเข้มข้นของพุทธปราณ โดยเหตุนี้จึงมีพระธาตุจำนวนมากมายเช่นพระธาตุข้าวบิณฑ์

 

ระยะเวลาของพระบรมสารีริธาตุ

ระยะต้น  นับตั้งแต่หลังจากการถวายพระเพลิงพระสรีระขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วจนถึงการแบ่งพระบรมธาตุเป็นต่างๆนำกลับไปบูชากัน จนถึงยุคของพระเจ้าอชาตศัตรูได้รวบรวมพระบรมธาตุไว้แล้วทำ”ธาตุนิธาน”

ในช่วงกลาง  นับตั้งแต่พระเจ้าอโศกมหาราชขุดค้นพบพระบรมธาตุแล้ว ได้กระทำการแจกจ่ายไปยังที่ต่างๆ เป็นการเผยแผ่พระพุทธศาสนาให้แพร่หลาย และดำรงคงอยู่จนถึงปัจจุบัน และสืบทอดต่อไปในอนาคต

ช่วงท้าย ครั้งพระพุทธศาสนาล่วงมาได้ สี่พันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าพรรษา เศษสิบเอ็ดเดือน กับอีกยี่สิบสองวัน  เวลารุ่งอรุโนทัน(วันพฤหัสบดี เดือน หก ขึ้นเก้าค่ำ) พระบรมธาตุทั้งหมดจะเสด็จไปสู่สถานที่สันนิบาต ทรงทำยมกปาฎิหาริย์ด้วยพุทธาที่พิเศษบังเกิดเป็นพระพุทธวรกายสูงได้สิบแปดศอก เปล่งพระรัศมีออก สิบหกประการ  เสด็จสู่รัตนบัลลังค์ทรงสมาธิใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ ทรงตรัสพระธรรมเทศนาโปรดสรรพสัตว์ในโลกทั้งหลายทั้งมวล อีกเจ็ดวัน โปรดในครั้งนี้ได้ สี่อสงไขยสองล้านสามแสนหกสิบเจ็ดพันโกฎิแล้ว พระเตโชธาตุก็พวยพุ่งโชตนาการ สังหารพระบวรพุทธสรีระธาตุให้สิ้นสุดลง ในวันพุธ เดือนหก ขึ้นสิบห้าค่ำ ปีชวด พระพุทธศาสนาก็บรรจบครบจำนวนห้าพันพรรษา